Ελληνικά ΤΕΙοποτεία!

Θυμήθηκα τις προάλλες ένα ανέκδοτο…είχε μπάρμπα ο Γιωρίκας υπουργό και τον διόρισε στη Ρουμανία στο ελληνικό προξενείο σε μια διοικητική θέση .Επικοινωνούσε με τη Σουμέλα τηλεφωνικά,τον ρωτούσε η Σουμέλα πώς είναι εκεί τα πράγματα ,περίφημα απαντούσε ο Γιωρίκας και κάθε πρώτη του μηνός της έστελνε και έμβασμα μιας και ο μισθός ήταν παχυλός.
Πέρασε λίγος καιρός τον παίρνει μια μέρα τηλέφωνο του λέει: Τώρα που άρχισες να μαθαίνεις τη δουλειά κάνε κουμάντο να ρθεις σύντομα να ανοίξουμε και μια πρεσβεία εδώ στο Κιλκίς…
Δεν ξέρω αν άνοιξαν τελικά πρεσβεία και δε θα μου φαινόταν διόλου απίθανο εδώ στο μεσογειακό ακρωτήρι του παραλόγου μιας και χρόνια τώρα στο όνομα της ανάπτυξης, της αποκέντρωσης, του διακτινισμού ή κ γω δεν ξέρω ποιας στο διάολο προσχηματικής και κοντόθωρης λογικής στήνονται και ιδρύονται πάσης φύσεως παραρτήματα. Αντιπροσωπείες , franchise πώς να στο πω ..super market.
Και βέβαια τα super market και οι αντιπροσωπείες μια που θα ανοίξουν και μια που θα περάσει ο καιρός και θα κλείσουν. Θέλω (ή μάλλον ήθελα) να πιστεύω όμως, πως στο όνομα κάποιων θεμελιωδών και αδιαπραγμάτευτων αξιών όπως για παράδειγμα η παιδεία δε νοούνται αντίστοιχες πρακτικές…δε θα μπορούσε η παραγωγή γνώσης να κονιορτοποιηθεί ε?Να μπει σε συσκευασία αλά M.B.A ε; Να δοθεί σαν μετεκλογικό ¨σας βουλώνω το στόμα¨ …πάρτε κ σεις ένα ΤΕΙ στο χωριό σας ε?.Και τί έγινε …γεμίσαμε αντιπροσωπείες. Όχι δεν απαξιώνω τα ιδρύματα τα ίδια ,ούτε τους διδάσκοντές τους , ούτε τα βάζω με τις τοπικές κοινωνίες που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να αναμετρηθούν με τις αντοχές τους ,τις άδειες γκαρσονιέρες και τα delivery χωρίς παραλήπτη …αλλιώς το είχαν φανταστεί και αλλιώς το πράγμα τους προκύπτει.
Για τους φοιτητές, που ερήμην τους από σπουδές διεθνούς εμπορίου, μπορεί να καταλήξουν με πτυχίο ιατρικών εργαστηρίων δε θα το σχολιάσω, γιατί μάλλον κάποιον διαστροφικό νταβιντσικό homo universalis νέας εποχής οραματίστηκαν στο ενύπνιο ενός υπουργικού συμβουλίου. Θα σταθώ όμως στο ότι η ύπαρξη ενός ιδρύματος μόνο τότε έχει σημασία, όταν λογίζεται σαν μέρος μια ακαδημαϊκής κοινότητας, που δρα και αλληλεπιδρά, που υπόκειται σε ζύμωση, που παράγει, που προτείνει, που χωνεύει στον διαδραστικό του σωλήνα την ζωοποιό γνώση, που αποθέτει στον προωθητικό του ιμάντα ιδέες που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Και μόνο ως τέτοιο πρέπει να εκτιμάται και μόνο αυτά πρέπει να ναι τα κριτήρια λειτουργίας του.
Τότε λοιπόν ας επαναπροσδιορίσουν την σημασία του ¨ιδρύω σχολή¨ οι αρμόδιοι και ας συλλογιστούν και οι πολίτες τα οφέλη που είναι απείρως μεγαλύτερα από τον τζίρο της τσέπης τους και ας προσδώσουν στο αίτημα τους για παραμονή των σχολών μια λιγότερο ατομικίστικη χροιά .Στο κάτω κάτω για παιδεία μιλάμε … Έτσι θα καταλάβει και η Σουμέλα ότι οι πρεσβείες δεν είναι super market …δε σπέρνεις και φυτρώνουν απ τη μια στιγμή στην άλλη. …Καλά θα κάνει να σκεφτεί άλλους τρόπους για να πείσει τον Γιωρίκα να γυρίσει στο Κιλκίς …