Περίμενε τις ημέρες των γιορτών με ανυπομονησία κάθε χρόνο . Όπως άλλωστε ο περισσότερος κόσμος .Αυτές οι μέρες έχουν κάτι διαφορετικό για όλους ανεξαιρέτως.Άλλοι μπορούν και τις απολαμβάνουν με όλες τις ανέσεις τους μα κ όσοι δυσκολεύονται θα βρουν κουράγιο και μιαν άκρη για ένα περίσσιο χαμόγελο , κάποια παραπανίσια χρήματα -με χίλια ζόρια βέβαια -και θα φροντίσουν για το γιορτινό τους τραπέζι και τα δώρα τους έτσι για να γλυκάνουν λίγο την μελαγχολία τους.
Ήξερε καλά και απ τα δυο!Έμενε βλέπεις σε κεντρική συνοικία επαρχιακής πόλης ,που όσο να πεις οι άνθρωποι ακόμα ανακατεύονται και ζουν μιξαρισμένοι , η τάση του illustration προαστίου δεν είναι ακόμα κανόνας.
Το σπίτι του μικρό χαριτωμένο , περιποιημένο ήταν νοικοκύρης .Ζούσε με μια μικρή σύνταξη δυσκολευόταν μα ήταν αυτάρκης τύπος και καλοδιατηρημένος μολονότι είχε χάσει και τη σύζυγο εδώ και καιρό.Με την γειτονιά δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις .Στην πολυκατοικία του τρεις οικογένειες , στην απέναντι μονοκατοικία διευθυντής τραπέζης , παραδίπλα πολυτελές συγκρότημα κατοικιών -δικηγόροι , γιατροί - πιο κάτω δεκαόροφη οικοδομή -φτωχοοικογένειες-και δίπλα της το μικρό άλσος που έκανε καθημερινά τον περίπατο του.Εκεί συναντούσε τα παιδιά όλης της γειτονιάς.Τα αγαπούσε πολύ όλα , δάκρυζαν τα μάτια του σαν τα βλεπε να τρέχουν πέρα δώθε στο πάρκο.Βλέπεις δεν του δόθηκε η δυνατότητα να αποκτήσει ένα και το 'νιωθε αγκάθι μέσα του. Σα να μην εκπλήρωσε ποτέ το σκοπό του σ αυτόν εδώ τον κόσμο.Όλο τα κερνούσε σοκολάτες , χυμούς ,καραμέλες απ όσα του περίσσευαν και αυτά του το ανταπέδιδαν με αγκαλιές και βούρκωνε ακόμα περισσότερο .Ήταν ο παππούλης όλων...
Το βράδυ εκείνο στεκόταν ακίνητος στο παράθυρο παρατηρώντας απέναντι με προσοχή.Περίμενε την κατάλληλη στιγμή...Ήξερε πολύ καλά τις κινήσεις τους , το πρόγραμμά τους , τα ωράριά τους μα πιο πολύ γνώριζε την υπερβολή και την ματαιοδοξία τους.Άλλωστε το έκανε κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ...ήταν γι αυτόν μια λύτρωση μια δικαίωση μια ιερή υποχρέωση.Δεν ήταν η χρονιά του όμως...
Το άλλο πρωί όλη η γειτονιά σηκώθηκε στο πόδι , περιπολικά και φασαρία. Αναστατώθηκε ...φοβήθηκε πολύ.Έκανε να φύγει από την πίσω πόρτα που βγαζε στο πάρκο ..μάταια..τον συλλάβανε.
Βγήκανε όλοι έκπληκτοι στο δρόμο και ρωτούσανε να μάθουν τί είχε συμβεί! Δε μπορούσαν να το πιστέψουν ...ο παππούλης κλέφτης!Ντροπή αίσχος φωνάζανε κάποιοι!Πρέπει να τιμωρηθείς γι αυτό !Άγιες μέρες αμαρτωλέ!
Έκλεβε κάθε χρόνο από τους "απέναντι" δώρα , μικροποσά , ρούχα και τα χάριζε στις ανήμπορες οικογένειες..τα άφηνε νύχτα έξω από την πόρτα τους.Ήταν λογικό να αποκαλυφθεί αργά ή γρήγορα...
Καθώς τον οδηγούσαν στο περιπολικό ακούστηκε μια φωνή δίπλα του: "Καλή χρονιά να χεις παλιοκλέφτη , να βάλεις περισσότερο μυαλό ".Κοντοστάθηκε τον κοίταξε ... : "Καλή χρονιά " του απάντησε. " Εύχομαι ο νεός χρόνος να φέρει και σε σας ...λιγότερη καλοπέραση , λιγότερο πλούτο και λιγότερη αφθονία!Ίσως τότε σας χαρίσει λιγότερη σπατάλη , λιγότερη ελαφρομυαλιά και λιγότερη αυθάδεια .Ίσως τα λιγότερα είναι περισσότερα...''
< Ο επίλογος είναι δανεισμένος από άρθρο του Νίκου Δήμου στην εφημερίδα ¨ΤΑ ΝΕΑ¨ τον Γενάρη του 1973>.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου