Stringless ... speechless!

Όχι δεν πρόκειται για
τιντομπρασικό, ηδονοβλεπτικό θέαμα της κλειδαρότρυπας.Κι ούτε για
οφθαλμολούτρινο παρατηρητήριο αλά κόπα καμπάνα.
Ωστόσο μας εξίταρε , μας
διέγειρε ,ξύπνησε όλες μας τις αισθήσεις ή μάλλον τις ανακατηύθηνε ,καθώς περιπλανώνται
εδώ και καιρό σαν σκιές σε θέατρα του παραλόγου.
Γοητευτήκαμε κυρίες και
κύριοι!
Μας παρέσυραν στα δίχτυα τους οι Σειρήνες...ε με συγχωρείτε οι
Στρίγγλες!
Το εύφωνο μας άφησε άφωνους! Μας ταξίδεψαν απ άκρη σ άκρη , ακούσαμε
σκοπούς παραδοσιακούς, ινδιάνικους, σμίξανε δύση - ανατολή , παντρέψανε pop με
κλασικό ,τσιγγάνικο με κέλτικο κ όλα μαζί σε μια καλοφτιαγμένη ηχητική
πλατφόρμα.
Πολυφωνική προσέγγιση και όπως ενορχηστρώσεις ...θα κοιμηθείς! Πέσαμε
για ύπνο το βράδυ μετά την παράσταση και αντηχούσαν στα αυτιά μας τα
αηδονίσματά τους.Έξι πολυεργαλεία μας δείξανε πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί το
σώμα, τα χέρια και φυσικά η φωνή για ένα άρτιο ηχητικό μουσικό αποτέλεσμα.
Χωρίς όργανα, χωρίς ορχήστρα, χωρίς ρυθμική υποστήριξη.
Κάτι μεταξύ ωδής Πινδάρου, πωγωνίσιου πολυφωνικού και μοντέρνας χορωδίας ... με όψη μεσογειακής
καλλονής.Γιατί εκτός από στρίγγλες ήταν και κούκλες! Τιμή και δόξα στις
ηχοπαραγωγικές δυνάμεις αυτού του τόπου!
Ακούει κανείς;