O μπαρμπέρης !

  Πώς τα θες ?
- Ε πάρτα λίγο ...
  Τα μισά ?
- Ε τα μισά ... Δε θα τα βρέξεις ?
Όχιι βέβαια ξερά κόβονται καλύτερα . Όταν τα μουσκεύεις βαραίνει η τρίχα και δεν πάει το ψαλίδι ευθεία . Τί τους έβαλες πριν έρθεις λάκα ? Δε μπορώ να τα σιάσω ...
- Λίγο ζελέ έβαλα γι αυτό ρώτησα αν τα βρέχεις ...

Μπαρμπεράδικο τριάντα ετών . Με μυρωδιά τσίκνας από την αυτοσχέδια κουζινούλα πίσω απ την κουρτίνα .
- Δεν πάω σπίτι το μεσημέρι , αράζω εδώ μήπως έρθει κανας πελάτης . Τρώγω τίποτα και βγάζω παπούτσι πίσω και ξεκουράζομαι .
Τρίχες παντού , ασκούπιστες , κοντές , μακριές , σκούρες , ανοιχτές . Χτένες ακάθαρτες από δω κ από κει , σκάλες ξυριστικών , πιστολάκια σκουριασμένα , σαμπουάν ''Ο Αφρός '',ένας καθρέφτης με περίεργο κάτοπτρο ,στο τραπεζάκι Esquire και ένα ΚΛΙΚ του '87 με εξώφυλλο τον Χάρυ Κλύνν ,  στον τοίχο έπαινοι κομμωτικής τέχνης , πολυθρόνα με μανιβέλα για το ύψος, μπέρτα του σούπερμαν πιασμένη απ το λαιμό κ πάμε .Μπαρμπέρης !
Ουχί περί κομμωτικής η τέχνη . Περί σούξου μούξου όπως θα λεγε και ο Τσιφόρος .Σε δεκαπέντε λεπτά γράφτηκε η πιο εμπεριστατωμένη γεωπολιτική ανάλυση με γλώσσα απλή καθημερινή . Τα είπαμε όλα . Για την κρίση , τον νεοέλληνα , την ψυχολογία της αγοράς , τα όρια της εξουσίας , τον Ρώσο , τον Αμερικάνο , τον Άραβα , τον Εγγλέζο . Ψαλιδιά και απόφθεγμα .
Απορροφήθηκα απ την κουβέντα , ούτε που πρόσεχα τι κουρεύει .
-Έτοιμος .Σου άφηκα και χαίτη έχεις μακρύ λαιμό .
Όχι παρ' την λίγο την χαίτη .
- Όπως επιθυμείς , εγώ σου λέω τι σου πηγαίνει !
Να σου πω ρε μάστορα ! Ανακαίνιση γιατί δεν κάνεις . Θα ανέβει η δουλειά !
- Αγόρι προχθές επήγα σε ένα ανίψι να το ιδώ έφτιαξε και αυτό δικό του κουρείο . Που λες μπαίνω μέσα , βλέπω πάει να το κάνει σαν του Θειού εδώ . Τάχα παλιά πολυθρόνα , κάτι τελέφωνα δήθεν αντίκες σηκώνω το ακουστικό δε δουλεύουν , κάτι πίνακες ασπρόμαυροι ρετρό μου τους είπε , το πάτωμα κουτάκια ασπρόμαυρα σκάκι , το ταβάνι έναν πολυέλαιο σαν τούτον εδώ αλλά ψεύτικο .Του λέγω τι έφτιακες εδώ ? Έδωσες ένα κάρο λεφτά για να το κάνεις σαν του Θειού σου και ούτε αυτό δεν κατάφερες . Θείο είναι βιντατζ μου λαλεί . Δεν ξέρω εγώ από αυτά . Εμένα όμως είναι δυο φορές βιντατζ , αυθεντικό .
''Κατάλαβες ? '' μου γνέφει .
- Κατάλαβα μάστορα του λέω .
Τον πλήρωσα και έφυγα .
Στο σπίτι κοιτάχτηκα στον καθρέφτη .
 Δε βαριέσαι ψιθύρισα ... ένα κούρεμα ήταν .
Γνήσιο .

Από την προς έκδοση συλλογή '' Καθαρό Νερό '' 25 Διηγήματα