Κάποιοι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να μετατρέπουν τα μειονεκτήματά τους σε πλεονεκτήματα . Είναι μάλλον φυσική άμυνα του οργανισμού και ενστικτώδης αντίδραση ώστε να καλύψουν το χαμένο έδαφος . Αυτό που η φύση τους στερεί , το υποκαθιστούν από μόνοι τους με κάτι άλλο . Για να γίνω πιο συγκεκριμένος , οι περισσότεροι έχετε έναν κοντό φίλο .
Πιστέψτε με είναι μοναδικό είδος .
Να σημειώσω λοιπόν αρχικά ότι οι ίδιοι αισθάνονται γίγαντες. Η ψυχολογία τους εκπορεύεται από τον γνωστό μύθο του Δαβίδ .Το μυθολογικό τους λοιπόν αντίστοιχο κατευθύνει τη βασική τους κοσμοθεωρία : Όλοι είναι του χεριού τους .Οπότε μολονότι κοντοί στέκονται πάντα στο ύψος των περιστάσεων .Ή αναγκάζουν τους υπόλοιπους να σταθούν στο δικό τους . Έχετε δει ποτέ κοντό να χοροπηδάει για να σας μιλήσει στο αυτί ? Όχι . Όλοι σκύβουν κοντά τους για να εξυπηρετηθεί η κουβέντα . Συνεχίζω . Βρίσκεστε σε ένα κλαμπ με κόσμο .Καθώς στρίβετε το κεφάλι σας από δω κ από κει για να τσεκάρετε γνωστές φάτσες ή να ανακαλύψετε καινούριες , ο κοντός με ένα μαγικό τρόπο έχει ήδη κόψει κίνηση ανάμεσα στους ώμους των ανθρώπων και έχει φτάσει με χειρουργικές κινήσεις στο επιθυμητό σημείο . Έπειτα ενώ ρωτάτε που πήγε ο κοντός αυτός έχει ήδη επιστρέψει δίπλα σας . Στις συναυλίες συνήθως οι κοντοί δε βλέπουν θα μου πείτε . Σύμφωνοι . Τρυπώνουν όμως μπροστά – μπροστά .Δεν έχουν οπτική επαφή του δικού σας ορίζοντα , βρίσκουν όμως πιο γρήγορα τον δρόμο ώστε να τον πλησιάσουν . Στην πραγματεία του Λογγίνου ” Περί ύψους ” αναφέρεται χαρακτηριστικά πως για να πλησιάσεις λογοτεχνικά υψηλό νόημα στήνεις το κείμενό σου σε μικροπερίοδο λόγο , σε κοντές δηλ. φράσεις . Το παράδειγμα δεν είναι τόσο αντιπροσωπευτικό αλλά κάτι τέτοιες φράσεις χρησιμοποιούν οι κοντοί για να ερμηνεύσουν με βολική προς αυτούς φρασεολογία τον κόσμο . ” Κυριακή κοντή γιορτή ” . ” Κοντός ψαλμός αλληλούια ” . κ.ά
Επική η φήμη πως μια κοντή γυναίκα ανακάλυψε τα τακούνια , γιατί κάποιος τη φίλησε στο μέτωπο . Κ άλλωστε γιατί είναι γάτα ο κοντός με τη γραβάτα κ όχι ο ψηλός ?
Δεν προσπαθώ βέβαια να αποδείξω το μεγαλείο τους . Ούτε να τους χαϊδέψω τα αυτιά . Η πολυμήχανη φύση τους όμως είναι αδιαμφισβήτητη έως εκνευριστική ώρες – ώρες . Κοντομηλιές τους λέμε στα μέρη μου.
Και μια τελευταία ερώτηση . Έχετε αγκαλιάσει ποτέ σφιχτά κοντό ? Μάλλον ναι . Σαν παιχνιδάκια είναι . Το δικό μου εγώ τον αγκαλιάζω συχνά .Και του στέλνω και από εδώ μια αγκαλιά και του αφιερώνω το κείμενο . Στην καρδιά μου είναι πανύψηλος .
Πιστέψτε με είναι μοναδικό είδος .
Να σημειώσω λοιπόν αρχικά ότι οι ίδιοι αισθάνονται γίγαντες. Η ψυχολογία τους εκπορεύεται από τον γνωστό μύθο του Δαβίδ .Το μυθολογικό τους λοιπόν αντίστοιχο κατευθύνει τη βασική τους κοσμοθεωρία : Όλοι είναι του χεριού τους .Οπότε μολονότι κοντοί στέκονται πάντα στο ύψος των περιστάσεων .Ή αναγκάζουν τους υπόλοιπους να σταθούν στο δικό τους . Έχετε δει ποτέ κοντό να χοροπηδάει για να σας μιλήσει στο αυτί ? Όχι . Όλοι σκύβουν κοντά τους για να εξυπηρετηθεί η κουβέντα . Συνεχίζω . Βρίσκεστε σε ένα κλαμπ με κόσμο .Καθώς στρίβετε το κεφάλι σας από δω κ από κει για να τσεκάρετε γνωστές φάτσες ή να ανακαλύψετε καινούριες , ο κοντός με ένα μαγικό τρόπο έχει ήδη κόψει κίνηση ανάμεσα στους ώμους των ανθρώπων και έχει φτάσει με χειρουργικές κινήσεις στο επιθυμητό σημείο . Έπειτα ενώ ρωτάτε που πήγε ο κοντός αυτός έχει ήδη επιστρέψει δίπλα σας . Στις συναυλίες συνήθως οι κοντοί δε βλέπουν θα μου πείτε . Σύμφωνοι . Τρυπώνουν όμως μπροστά – μπροστά .Δεν έχουν οπτική επαφή του δικού σας ορίζοντα , βρίσκουν όμως πιο γρήγορα τον δρόμο ώστε να τον πλησιάσουν . Στην πραγματεία του Λογγίνου ” Περί ύψους ” αναφέρεται χαρακτηριστικά πως για να πλησιάσεις λογοτεχνικά υψηλό νόημα στήνεις το κείμενό σου σε μικροπερίοδο λόγο , σε κοντές δηλ. φράσεις . Το παράδειγμα δεν είναι τόσο αντιπροσωπευτικό αλλά κάτι τέτοιες φράσεις χρησιμοποιούν οι κοντοί για να ερμηνεύσουν με βολική προς αυτούς φρασεολογία τον κόσμο . ” Κυριακή κοντή γιορτή ” . ” Κοντός ψαλμός αλληλούια ” . κ.ά
Επική η φήμη πως μια κοντή γυναίκα ανακάλυψε τα τακούνια , γιατί κάποιος τη φίλησε στο μέτωπο . Κ άλλωστε γιατί είναι γάτα ο κοντός με τη γραβάτα κ όχι ο ψηλός ?
Δεν προσπαθώ βέβαια να αποδείξω το μεγαλείο τους . Ούτε να τους χαϊδέψω τα αυτιά . Η πολυμήχανη φύση τους όμως είναι αδιαμφισβήτητη έως εκνευριστική ώρες – ώρες . Κοντομηλιές τους λέμε στα μέρη μου.
Και μια τελευταία ερώτηση . Έχετε αγκαλιάσει ποτέ σφιχτά κοντό ? Μάλλον ναι . Σαν παιχνιδάκια είναι . Το δικό μου εγώ τον αγκαλιάζω συχνά .Και του στέλνω και από εδώ μια αγκαλιά και του αφιερώνω το κείμενο . Στην καρδιά μου είναι πανύψηλος .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου