Βερνικωμένα με το χρώμα της θάλασσας, κινητικά, δραστήρια σαν τα ρεύματα του Βοσπόρου. Βαθιά, γνωστικά, επιθετικά και στοργικά μαζί. Θαρρείς και είχαν αντικρίσει το έργο όλου του κόσμου, αμέτρητους ορίζοντες.
Κι έλεγες πόσες αγάπες, πόσοι έρωτες και αγκαλιές και περίπατοι μέχρι τον Κεράτιο.
Μια πόλη σαγηνεμένη απ' τις αποστροφές τους.
Μια γοητεία, διαβατήριο σ' αδιάβατο κόσμο.
Τυλιγμένη με μια μαντήλα γύρω στα ογδόντα.
'' Γιαγιά έχεις τα πιο όμορφα μάτια που έχω δει! ''
'' Δεν έχουν τύχη τα όμορφα μάτια''.
Κωνσταντινούπολη\ Πρίγκηπος 2006.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου